Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Οι σκιές είναι μια συντροφιά εκείνου του νού που ψάχνει . Είναι με αυτόν παρτενερ σ ‘ ένα χορό , πότε πολεμικό , πότε ερωτικό . Αλλά πάντα η χορογραφία είναι καινούργια.Βασίζεταισε παλιά , βασικά βήματα αλλά με νέους συνδυασμούς. Οι συνδυασμοί είναι οι ελιγμοί. Εντροπική κίνηση που αναστατώνει την στασιμότητα.Η εντροπία , αυτό το δημιουργικό συνοθήλευμα από ελιγμούς , είναι η βάση κάθε καινούργιας μορφοποίησης . Η μορφή , είτε πραγματική , είτε ονειρική , είτε αντικειμενική , είτε σε μιαάν άυλη υποκειμενικότητα , αποτελεί συμπέρασμα , το οποίο είναι παροδικά σταθερό .Αποτελεί τέρμα αλλά και αφετηρία για το ‘’άλλο’’.Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προ’υ’πόθεση του επόμενου είναι το προηγούμενο. Πολλές φορές , το ‘’ άλλο’’ , είναι εντελώς αυτούσιο και αναιρεί ακόμα και τις βάσεις του , προκειμένου να γίνει μορφή και να υπάρξει.Δηλαδή αναιρεί τον φόβο .Τον μεγάλο εχθρό της μορφής ,ως διαρκούς εξέλιξης , ως αέναου ελιγμού.Αυτός ( ο ελιγμός), προ’υ’ποθέτει καινούργιες οπτικές γωνίες .Καινούργιο αντάμωμα του φωτός με το σκοτάδι και καινούργιες σκιές. Η σκιά δεν εμπεριέχει απειλή .Ισα – ίσα , δείχνει τον αντικατοπτρισμό της ύπαρξης. Βοηθά στο να δημιουργιθεί η μορφή σε όλες τις εκφάνσεις της .Απλώς έχει την έννοια της υπενθύμησης  τηε εντροπίας , απ ‘ όπου σε μια μεγάλη έκρηξη θα δημιουργηθούν νέοι κόσμοι ,οι οποίοι αμορφοποίητοι ουσιαστικά εμπεριέχονταν μέσα στο εντροπικό όλον.
…Μερικές φορές κλείνουν οι καστρόπορτες . Το σκοτάδι οχυρώνεται . Πέτρες βαριές , χορταριασμένες από αιώνιες σκέψεις , φτιάχνουν ψηλές πολεμίστρες και σκοτεινά μουντρούμια.Υπόγεια που βασιλεύει η σιωπή και δράκους που είναι ορφανοί από παραμύθια.Τα κόκκινα μάτια τους και η φλογισμένη αρχέγονη φωνή τους , φτιάχνει το ψιθύρισμα. Αυτό που έχουμε όλοι μέσα μας . Από το άπειρο μέχρη το άπειρο . Είναι το ψιθύρισμα του απείρου των υπόγειων δράκων. Δεν έχει θέση το φως εκεί. Κι όμως , βρίσκει τρόπο να μπεί  για να βρεί το σκοτάδι  που είναι εγκλωβισμένο στην παναρχαιη σιωπή του ψιθυρίσματος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου