Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

Η ρωγμη των σκιων

Πέρα απο τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλωνας , περα απο το φως των φάρων του αρχιπελάγους , πέρα απο τα σπήλια των αγριμιών , στη ρωγμή των σκιών , κοιμάται η αγάπη μου . Εκει που πεθαίνει ο χρόνος , που ανασταινεται το ατέρμονο , κοιμάται η αγάπη μου . Πληγή των οριζόντων η κραυγή του πόθου. Η κραυγή της αυγής στη πρώτη ανάσα της , οταν γεννιέται. Η σχισμή του ανεκπλήρωτου είναι η πραγμάτωση . Επρεπε να χαθείς πρωτα στα ονειρα για να βρεθείς στην εκπλήρωση τους . Η αρχή είναι η στιγμή που είσαι έτοιμος να τραβήξεις τα πέπλα της ομίχλης .Ματώνει το άπειρο στην αρχή , ματώνει και στο τέλος του κύκλου του αδυσώπητου φωτός  ,στις πολυσύχναστες ερήμους των καραβανιών των ταξιδευτών , στα ορατά και τα αόρατα. .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου